Trzynasty miesiąc poziomkowy - Krystyna Siesicka

Trzynasty miesiąc poziomkowy to zupełnie nowa data w moim kalendarzu. To również ważny miesiąc w życiu Toma, Petry, Gustawa i Jaśminy, a także kilku jeszcze osób, które możecie poznać w "Przydrożnym barku". Wystarczy otworzyć książkę, żeby ich wszystkich spotkać, zapraszam! Powitają Was dzwonki przymocowane nad drzwiami, kolorowy kapelusz pewnej pani, żółta laska pana oraz dwie wiedeńskie torebki. W poziomkowym miesiącu, który w przydrożnym barku trwa bez przerwy, pachną owoce koktajle i dojrzewa miłość, chociaż świat na zewnątrz nie zawsze bywa pogodny. Ja tam zwykle zamawiam "Najkrótszy sen Gustawa" i mix z owoców leśnych. Nie wiem, co Wy wybierzecie.   K.Siesiecka

Okładka :  miękka
Ilość stron:  118
Wydawnictwo:   Akapit-Press

Krystyna Siesicka jest jedną z niewielu pisarek, którym jestem wierna od ponad 20 lat. Jej książki przynoszą radość, refleksję, wyciszają i podnoszą mnie na duchu. Wracam do nich wielokrotnie. Pamiętam, że najpierw był "Beethoven i dżinsy", "Czas Abrahama", potem "Jezioro osobliwości" i "Zapałka na zakręcie". I moja ukochana książka "Przez dziurkę od klucza" z niezwykłą babcią, którą czytałam kilkanaście razy i nadal do niej wracam - jest ciepła, przynosi mi ukojenie, relaks i dobry nastrój oraz ... dobre rady.

"Trzynasty miesiąc poziomkowy" to kolejna niezwykła opowieść o ludziach ujęta w formę minipowieści - tylko Pani Krystyna potrafi zmieścić tak wiele, na niewiele ponad stu stronach :)

Tym razem gościmy w przytulnym "Przydrożnym barku", gdzie ma miejsce właściwie cała opowieść, prowadzonym przez dwóch, sympatycznych, młodych mężczyzn, Toma i Gustawa. Panowie przygotowują jedzonko wg własnych przepisów, korzystając z wielu gotowych produktów (sosy Uncle Ben's, kostki Knorra, itd) i mają swoich stałych bywalców. Lokal jest przytulny, obwieszony grafikami Petry - zapewnia oprócz jedzenia, dużo pozytywnej energii, wsparcia, stanowi miejsce spotkań towarzyskich i rozmów. Stali bywalcy często karmieni są na koszt firmy, a w trudnych chwilach udają się do "Przydrożnego barku".

Poznajemy stałych bywalców: Modestę, Izabelę i jej siostrę Mirę (aktorkę charakterystyczną), Petrę (malarkę), Jaśminę (notorycznie popuszczającą lekcje uczennicę) i jej psa, starszego pana z brodą, dwie panie siedzące pod obrazem Klimta, dyrektorkę szkoły Małgorzatę, Marka, itd. 

Szereg indywidualności, każdy z bywalców jest inny, ma swoje problemy, troski i radości - ich łącznikiem jest "Przydrożny barek". Poznajemy w nim historię i losy obcych dla siebie ludzi, które splatają się ze sobą w tym magicznym miejscu. A wszystko odbywa się w klimacie kuchni i fantastycznych dań - nabrałam chęci na koktajl mix z poziomkami i bajeczne zupy, jabłeczną, selerową czy serową.

Czytałam z wielką przyjemnością, odprężyłam się i zrelaksowałam, znalazłam ciepło i wsparcie. Opowieść serwowana przez panią Siesicką jest pełna barw, zapachów i wplątanych w nie ludzkich losów. Daje wiarę w ludzką dobroć i wsparcie. 

"Trzynasty miesiąc poziomkowy" wzrusza, bawi i otula czytelnika swoim ciepłem. To kolejna książka, która zajmie ważne miejsce na mojej półce - polecam ją wszystkim !

Zatrzymaj echo - Krystyna Siesicka

„Zatrzymaj echo” to książka osnuta wokół przyjazdu do Osady pewnej pani Krysi, jej wędrówki śladami Mady i Marcina i spotkań z bohaterami tamtych książek. Mimo że podobno: podobieństwo pani Krysi do autorki jest tylko pomysłem fabularnym, a opisane zdarzenia z rzeczywistością mają związek wyłącznie pozorny, cała ta książka to typowa dla obecnej twórczości Krystyny Siesickej - zabawna forma.

Zakończyłam czytać trzecią część cyklu "Zapałka na zakręcie"  - świetnie tak przypomnieć sobie całość. Przyjemnie zwiedza się Osadę z panią Krysią (alter ego pisarki) - przypomina historie z poprzednich części. Sentymentalnie! Widać jak zmieniają się losy bohaterów - Mada w końcu jest z Marcinem i cieszą się dojrzałą miłością, a rozwydrzona Tina, z poprzedniej części cyklu, jest kochającą żoną weterynarza żyjącą na wsi - i szczęśliwą z dala od miejskiej wrzawy. ...a Kacper podążył śladami ojca i zdobywa szczyty w Himalajach. I tak zegar życia zatoczył koło...  

Bardzo lubię książki Siesickiej  i wiem jedno - warto do nich wracać, bo zawsze znajdzie się coś ciekawego. Myślę, że jeszcze kiedyś wrócę do tego cyklu - może za kolejnych 10 lat....

Pejzaz sentymentalny - Krystyna Siesicka

Ciąg dalszy historii Mady i Marcina, znanych z “Zapałki na zakręcie”. Jak mówi sama autorka, jest to jednak powieść inna bohaterowie zmienili się, tak jak i świat wokół nich, więc można tę książkę potraktować jako odrębne dzieło.

Książka opowiada losy dorosłych Mady i Marcina, którzy pozakładali swoje rodziny, oraz ich dzieci. Historia lubi się powtarzać i tak spotyka się córka Marcina,Tina, z synem Mady, Kacprem. "Pejzaż"  jest zarazem kontynuacją jak i odrębną książką - ... i to niedopowiedzenie na końcu....Wyobraźnia ma co robić!
Czyta się sympatycznie :) Warto było wrócić do tej serii książek Krystyny Siesickiej.

Teraz czas zakończyć całość i przeczytać "Zatrzymać echo" .

"Zapałka na zakręcie" - Krystyna Siesicka

Główna bohaterka, Mada, poznaje chłopaka innego od wszystkich dotychczas jej znanych Marcin jest nieufny, samotny, tajemniczy, niechętnie opowiada o sobie, szczególnie o przeszłości... Zapałka na zakręcie to książka o sprawach ważnych i niełatwych.

Powracam do starych książek - i warto! "Zapałka" jest ciekawie napisana i czyta się ją jednym tchem - dodatkowo mogę przeczytać od razu II część (Pejzaż sentymentalny) oraz III część (Zatrzymaj echo), a nie w oderwaniu jak kiedyś. Jej dodatkowy atut - to czas trwania książki - lato, a ja lubię identyfikować książki z porą roku czy wydarzeniem."Zapałka" opowiada o trudnych tematach w prosty sposób - pokazuje różne punkty widzenia na ten sam temat.

Bardzo lubię książki Krystyny Siesickiej- to nie jest lektura tylko dla młodzieży, teraz czytałam ją oczami mamy nastolatki i odkryłam inne atuty.